327. Dunkel Hirsch
(Privatbrauerei Höss) 5,2%
328. Gloger Pszeniczne
Ciemne (Browar Miejski Gloger) 5,2%
Paulaner
Hefe-Weißbier Dunkel (Paulaner Brauerei) 5,3%
329. Schöfferhofer
Hefeweizen Dunkel (Schöfferhofer) 5%
Dzisiaj ciemne pszeniczniaki. Styl piwa, który w gruncie
rzeczy mógłby dla mnie nie istnieć. Styl, którego z reguły nie lubię. Ale
przecież nie poddajemy się – zawsze znajdzie się taki piwowar, który wyczaruje
coś dobrego w każdym, najbardziej nawet nudnym stylu. Są tacy, co nawet koźlaka
potrafią dobrze zrobić (np. radomska Pivovaria), więc tym bardziej ciemnego
pszeniczniaka.
Tak naprawdę, to postanowiliśmy dzisiaj wystawić pszeniczne
ciemne z naszego ostatnio najbardziej ulubionego browaru, białostockiego
Glogera, rzucić je na pożarcie niemieckim odpowiednikom. Nawet i z Bawarii, a
co! Doszliśmy do wniosku, że krajowa konkurencja nie ma za bardzo szans z
piwami z Białegostoku, więc postanowiliśmy skonfrontować je z Niemcami. Ostatecznie,
kto potrafi robić porządne piwa pszeniczne lepiej niż niemieccy piwowarzy?
Dlatego dzisiaj w szranki stanie Gloger Pszeniczne Ciemne i trzy piwa z
Niemiec, w tym dwa z Bawarii. Niech sobie nasze chłopaki radzą. Albo niech ich
pożre konkurencja. Zobaczymy co się wydarzy. Oprócz Glogera wystawiamy dzisiaj Dunkel
Hirsch z browaru Höss w bawarskim Sonthofen, Schöfferhofer z Mainz w
Nadrenii-Palatynacie, oraz znane wszystkim, popularne Paulaner z Monachium
(Bawaria, jakby co).
Po nalaniu do szklanek okazuje się, że Schöfferhofer jest
najjaśniejsze (albo najmniej ciemne), pozostałe trzy to klasyka gatunku, jeśli
chodzi o barwę – ciemne, ciemnobrązowe.
Piana – z nalaniem do szklanek największe problemy robiły
Schöfferhofer i Paulaner. Dunkel Hirsch nalało się grzecznie, spieniło, ale bez
fajerwerków. Najmniej obfita piana pojawiła się na Glogerze.
Dunkel Hirsch
zdecydowanie pachnie piwem pszenicznym na lekko palonym słodzie (co akurat
zaskoczeniem nie jest, prawda?), aromat lekko kwaskowy, drożdżowy, może trochę
nutek kwaśnych jabłek. W smaku jest lekkie, wręcz wodniste, nieco cierpkie, z
akcentami słodu, lekkimi drożdżami, echem cytrusów. Smak jest bardzo subtelny i
delikatny, może wręcz jest go trochę za mało. Jest jednak harmonijnie
poukładany, przyjemny.
Gloger Pszeniczne
Ciemne (13,5 Blg, niepasteryzowane) – w typowym aromacie piwa pszenicznego
(słód pszeniczny, drożdże, subtelna kwaskowość) da się wyszukać akcenty
ciemnych owoców – jeżyny, ciemne winogrona, słodka, bardzo przyjemna marmolada
z ciemnych owoców, czarne porzeczki, porzeczkowe cukierki skittles. Bardzo miły
dla nosa, złożony aromat. Na podniebieniu jest znowu lekko, owocowo (czarne
porzeczki), po chwili na pierwszy plan wychodzi bardzo przyjemny, lekko palony
słód, po czym subtelna, delikatna kontra chmielu. Smakuje jak deser porzeczkowy
z herbatnikami. Nie wiem co pokażą pozostałe dwa piwa, ale Gloger znowu nie
zawodzi, oj nie.
Paulaner Hefe-Weißbier
(12,4 Blg) pachnie wytrawnym pszeniczniakiem – drożdże, słód pszeniczny,
odrobina karmelu i niewiele więcej. Aromat jest surowy, szorstki, bez
udziwnień. Nie żeby był nieprzyjemny. Bynajmniej. W smaku jest zdecydowanie
mniej wielowymiarowo niż w przypadku poprzedników. Smak jest zdecydowanie
bardziej wytrawny, nie ma żadnych zabaw z owocami – jest słód, drożdżowa
kwaskowość, echo cytrusów i odrobinka chmielu. Piwo nie jest nieprzyjemne,
jednak zdecydowanie bardziej płaskie od poprzedników.
Schöfferhofer Hefeweizen
Dunkel (11,6 Blg) oprócz drożdży i pszenicy pachnie ciepło słodkimi
pomarańczami, głównie kandyzowaną skórką z pomarańczy – ciężka słodycz złamana
lekko kwaskowatością. Plus nieśmiałe nutki melona. W smaku jest dość wyraziste,
choć i tutaj jest dość jednowymiarowo, płasko. Smak słodu, palonego słodu,
drożdże, banany, być może melon, po czym lekka chmielowa goryczka.
Zanim ustawimy ostateczny ranking (który przecież sam się
układa na bieżąco, wraz z kolejnymi szklankami unoszonymi do ust), próbuję
każdego piwa po raz kolejny i kolejny, żeby upewnić się, że jestem obiektywny,
że nie ustawiam wyniku pod z góry założoną tezę, pod pozasmakowe preferencje,
wynikające z tego czy owego. Ale nie, wszystko się zgadza za każdym razem, gdy
omywam podniebienie tym i tamtym piwem. U mnie wygrywa dziś Gloger Pszeniczne
Ciemne. Co do tego nie ma cienia wątpienia. Jest to piwo najbardziej złożone,
najbardziej wyraziste i harmonijne spośród smakowanej dzisiaj czwórki. Uwielbiam
ten czarno-porzeczkowy akcent, który tam błąka się po podniebieniu. Na drugim
miejscu postawiłbym Schöfferhofer Hefeweizen Dunkel, które tylko o włos
wyprzedza Paulanera. Poza podium znajdzie się dzisiaj jeden z dwóch gości z
Bawarii, Dunkel Hirsch. Trzeba jednak podkreślić, że jak generalnie nie lubię
ciemnych pszenicznych, tak dzisiejsze piwka zawsze znajdą dla siebie przytulne
miejsce w mojej lodówce. Nawet wyrzucę zalegające tam Perły, Kasztelany, czy
Żubry, żeby tylko zrobić dla nich miejsce. Cholera, trzeba będzie niedługo
znowu zrobić jakieś kraftowe IPA, AIPA, PIPA, SHIPA, BIPA, a nawet APA, żeby
człowiek nie pomyślał, że na świecie jest tylko dobre piwo!
Okazuje się, że ten ranking wcale nie jest tak jednomyślny.
Nie wolno zapominać, że jest nas tu dwoje. U mojej kobity wygrywa… Gloger
(ha!). Drugi jest Paulaner, trzeci Schöfferhofer, a stawkę zamyka Dunkel
Hirsch. No, to przynajmniej co do pierwsze i czwartego się zgadzamy. A to
najważniejsze miejsca.
Zasnęła bidulka, zmorzona trudami dnia. No i dobrze, to ja
dopiję Glogera. Nie będę musiał się dzielić...
